İnsanlar sürekli gelişmeye, kendilerini eğitmeye devam ettiler; Taş çağı, Maden çağı, İlk çağ, Orta çağ, Yeni çağ, Yakın çağ ve Uzay çağı -Günümüz insanların onca zamandır değişmeyen tek şeyi meraklarıydı.

Her şey küçük bir merakla başlamamış mıydı zaten ? Resim çizmek, ateş yakmak, karın doyurmak için avlanmak.

Eğitim her zaman her çağda gerekli olmuştur. İnsanlar merakları sayesinde şimdiye kadar büyük fedakarlıklar yaparak bir çok şeyi araştırmış, dünyaya katkı sağlamışlardır. Eskiden okuma-yazma oranı o kadar yüksek değildi. Dünyaya şanslı gelenler soylular, kraliyet ailesindekiler ya da onlar tarafından büyütülen hizmetlilere okuma-yazma öğretiliyordu. Yakın çağa bakarsak daha yeni yeni okuma-yazma bilen sayısı artmaya başladı. Şu anki Türkiye’de %85 kişi hem okuyup, hem de yazabilmektedir. Gelelim şu an ki Türkiye’nin eğitim sistemine:

Bir öğrenci olarak eğitim sistemini oldukça iyi biliyorum. Şu an ki eğitim sistemimiz herkesin de bildiği gibi ezberci bir sisteme sahip. Çoğu öğrenci isteksiz ders çalışıyor, isteksiz olarak okula gidiyor. Ya da ailelerini memnun etmek için okuyorlar, kendisinin geleceği için değil;  azarlanmamak için. Çoğu insan hayatında ne  yapması gerektiğini bilmiyor, okulun tam anlamını kavrayamıyor. Sadece o an sınavı ”geçmek” için çalışıyor, ezberliyor. Sınav bittikten sonra ise o bilgi çoğu kez hatırlanılamıyor. Kafaları onlara göre ”gereksiz” bilgilerle doluyor ve o bilgiler hiç kullanılmıyor. İnsanlar mezun olduktan sonra ne yapacaklarını hala anlamıyor ve kendilerini tam olarak tanıyamıyorlar, keşfedemiyorlar. Bunun en önemli etkeni ise kötü bir eğitim sistemi… Eğitim sistemi sadece size fen, matematik , türkçe, yabancı dil öğretmez. Okul sosyalleşmeyi, kendinizi ifade etmeyi ve kendinizi keşfetmenizi sağlar. Ben ne yapabilirim, ilgi alanlarım neler, hangi mesleği seçebilirim, nasıl katkı sağlayabilirim… Ama öncelikle bir birey olmayı insan olmayı öğretir. Okul ikinci yuvamızdır. Kalmamak için değil; merak ettiğimiz, öğrenmek istediğimiz için çalışmalıyız. Çünkü hayat sadece var olan bilgilerden oluşmuyor, onları ezberleyerek hiçbir şekilde ilerleyemeyiz. Seçenekler bize uymuyor ise yeni bir seçenek oluşturmaya ve kendi yolumuzu çizmeye gayret etmeliyiz. İnsanlar bastırılmamalı, kendi gücünün farkına varmalı. Eğitim, sadece okumak değildir, kendini geliştirmek de bir eğitimdir. Öğrencilerin hevesi çoğu kez küçük bir sözle kırılabiliyor, bu her insan için geçerli, onun için lütfen herkes konuşmadan önce bir kez daha düşünsün. Çünkü unutmayın; sözler hem kılıç, hem de bal olabilir. Kendi egomuz için diğer insanları aşağılama hakkımız yok. Ve siz bu hayatta ne kadar zorlanıyor ve acı çekiyorsanız, karşınızdaki de bunu aynen yaşıyordur. Övülmek istiyorsanız övmelisiniz. Doğrularınızı kabul ettiğiniz gibi yanlışlarımızı da kabul etmeliyiz, yanlışlar bizi ilerletmek için var; azim  için var. Belki öğüt veren ak sakallı dedeler gibi oluyorum ama inanıyorum ki, bu hayatta iyi bir işten ve iyi bir mevkiden daha önemli olan şey: iyi bir insan olmak. Çünkü bunlar az önce söylediklerimden çok daha az ve daha gerekli. Ne kadar acıtsa da bazen kaybetmek, asıl acı çektiğiniz zaman güçlenirsiniz. Sadece kabul etmemiz gerek; güçlü yanlarımız da var, zayıf yanlarımız da. Eğitim sistemi, insanı başka kişilerle karşılaştırıp kendi özgüvenini sağlayamamasına ve insanın kendi yapabileceklerini küçümsemesine neden oluyor. Peki daha iyi bir eğitim sistemi nasıl olmalı, neler yapılmalı ?

Eğitimde bir insana küçük yaştan itibaren özgüven ve sorumluluk duygusu aşılanmalıdır. Bunun için küçük görevler vermek, çocuğun kendisini ifade etmesine ve kendisini göstermesine izin vermek, zaman tanımak oldukça önemlidir. Kitap! Kitap, kesinlikle bireyin kişiliğini ve temelini oluşturur. Çocuğun eğitimi sevmesi için önemli basamaklardan biridir. Birey okudukça farkındalık artar, merakı genişler. İyi bir eğitim sistemi, anlayışlı öğretmenler ve öğrenmeye açık meraklı bireylerle olur. Bunun tek anahtarı aslında düşünmek. İnsana düşündüklerini gerçekleştirebilme özelliği verilmiştir. Bunu kullanmak ve hayal etmek, bu hayaller için elimizden geldiğini yapmak insanı eğitimi geliştirecektir. Kısaca iyi bir eğitim sistemi için bireyin sorumluluk, anlayışlılık, kitap okuma, empati yapabilmesi, yeniliklere açık olup farklı açılardan bakması gerekmektedir. Bunun için tek yapılması gereken inanmak ve çabalamaktır. Aslında insan kendi imkanları içerisinde ne isterse onu yapabilecek bir beceriye sahiptir. Sadece iyi bir eğitimin gelmesini beklemeyin, yaratın ve çabalayın. Bilgiler hiç bir zaman ağzımıza pişip düşmeyecek. Bizim aramamız, geliştirmemiz ve düzeltmemiz gerek.

Bize ait ve  yeni nesle. Nasıl istiyorsak o şekilde düzenleyebiliriz, sadece çaba verelim ve elimizden geleni yapalım arkadaşlar…

Esra SÖZER

Maalesef bu sıralamada birinciyiz. Ülkemizin %54,2si okulu asıyor. Nedenini hiç düşündük mü? Düşünmedik. Bunun nedeni ülkemizdeki eşitlik. Neyi kastettiğimi örnekle açıklayayım. Ülkemizde liselerden kaçanlar çok fazla. Veya okuyamayanlar. Yine OECD’nin PISA 2012 verileriyle hazırlamış olduğu okulu asan ülkeler sıralamasına bakarsak en az okulu asan topluluk Japonlar. Bunun nedenlerini belirlemek amacıyla bir araştırma yaptım ve şunu gördüm. Japonya’da eğitim sistemi hafifletilmiş ülkemize göre. Japonya’da ilkokullar eğitilirken amaçlanan şey çocuğun bireysel ve fiziksel gelişiminin doğru biçimde olması ve yaşıtlarıyla iyi iletişim kurabilmesidir. Bunun dışında her sınıf için ayrı ayrı ders saatleri var. Örneğin 1.sınıflara haftada 25 saat ders verilirken 2.sınıflara haftada 26 saat ders veriliyor. Japonya, çalışan çocukları da düşünmüş ve liseleri üç çeşide ayırmış. İlk çeşit tam gün eğitim yapan ve üç yıl süren lise, ikinci çeşit çalışan gençler için yarım gün eğitim veren ve dört yıl süren lise, üçüncü ve son çeşit okuldan uzakta olan öğrenciler için mektupla öğretim lisesi.

Bizim ülkemizde ise eğitim tek tip. Ya sabahçı-öğlenci düzeni ya da tam gün. Bunun yanı sıra her sınıf haftada 30 saat ders alıyor. Hatta bu sene gelen yönetmelikle 5’inci, 6’ıncı ve 7’inci sınıflar 35 saat ders görmekteler. Birinci sınıfa giden bir kardeşim var, oradan biliyorum. Müfredatı çok ağır. Birinci sınıf çocuğuna eldeli toplama öğretiyorlar. Onlar daha el kadar çocuk. Daha ahlaki, bireysel yönleri gelişmemiş çocuklara sadece bireysel ve ahlaki yönde eğitim verecekleri yerde birinci sınıflara matematik öğretiyorlar. Bu çok yanlış bir uygulama.

Ülke olarak eğitim sistemimizde köklü bir değişikliğe gidilmeli. Gerek müfredat gerekse sosyal aktivite bakımından. Öğretmenlerimiz de önemli tabii. Onların şartları da iyileştirilmeli. Öğretmen olmak isteyen biri olarak ek derslerin bu kadar az paraya verilmesini emeğe saygısızlık olarak algılıyorum.

Ülkemizde bu sorunların düzeltilmesini diliyorum.

Beril IŞIK